İlişkiler ve sosyal nörobilim · 20 Ekim 2026
“Arkadaşlarına uydu” demeden önce: akran etkisini anlamak
Riskli davranışlar bazen açık baskıyla, bazen şakalar ve kabul görme üzerinden pekişir. Gençleri etiketlemeden arkadaş grubunun nasıl işlediğine bakalım.
Baskı her zaman emir cümlesi değildir
Bir grupta alkol kullanmayı reddeden kişinin alaya alındığını, kullanan kişinin ise ilgi gördüğünü düşünün. Kimse açıkça emir vermese de gruba ait olmanın koşulu oluşabilir. Bu kurgu örnekte incelenecek şey, arkadaşların “iyi” veya “kötü” oluşundan önce hangi davranışların ödüllendirildiği ve kişinin hayır diyebilmesine ne kadar alan tanındığıdır.
Davranışın karşılıklı pekişmesi
“Deviancy training” terimi, riskli davranışların arkadaş etkileşimlerinde pekişmesini anlatır. Bir gence “sapkın” etiketi koymaz. Van Ryzin ve Dishion’un boylamsal analizinde erken kullanım, sonraki akran kümelenmesi ve geç ergenlikte bağımlılık bağlantılıydı. Ancak bu, arkadaşlığın tek başına bağımlılık yarattığı anlamına gelmez; seçilim ve ortak çevre de hesaba katılır.
Grup çalışması ne zaman sorgulanmalı?
Dishion ve arkadaşlarının değerlendirmesi, bazı müdahale koşullarında sorun davranışın istemeden pekişebildiğine dikkat çeker. Bütün grup programları hakkında aynı hüküm verilemez. Amaç, yaş grubu, kolaylaştırıcıların yaklaşımı, güvenli kurallar ve sonuçların izlenmesi sorulabilir. Bir programın iyi niyetle kurulmuş olması, etkisinin ayrıca değerlendirilmesi ihtiyacını ortadan kaldırmaz.
Yasaklamak yerine somut sorular sormak
“O grupta bir şeyi yapmak istemediğinde ne oluyor?”, “Eve dönüş planın ne?”, “Zor durumda kimi arayabilirsin?” gibi sorular deneyimi somutlaştırır. Bu yaklaşım bütün riskleri ortadan kaldırmaz; iletişim için bir başlangıç olabilir. Kaygı verici kullanım veya işlev kaybı varsa yalnız arkadaş seçimine odaklanmadan kullanım örüntüsü, aile ve okul koşulları ile destek gereksinimi birlikte değerlendirilmelidir.
Kaynaklar
- Van Ryzin, M. J., & Dishion, T. J. (2014). Adolescent deviant peer clustering as an amplifying mechanism underlying the progression from early substance use to late adolescent dependence. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 55, 1153–1161.
- Dishion, T. J., McCord, J., & Poulin, F. (1999). When interventions harm. Peer groups and problem behavior. American Psychologist, 54, 755–764.
Kaynak kontrolü: 20 Ekim 2026. Araştırma makalelerinin erişilebilir özetleri esas alınmıştır; tam metin okunmuş gibi sunulmaz. Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır; kişisel değerlendirme veya destek önerisi değildir.